Vier filosofen: Friedrich Nietzsche, Martin Heidegger, Michel Foucault en Richard Rorty

De vier filosofen die in deze cursus van de Volksuniversiteit Rotterdam besproken worden kunnen we rekenen tot de belangrijkste denkers uit de 20e eeuw. Zij hebben ieder voor zich de westerse filosofische traditie radicaal gekritiseerd en belangrijke veranderingen ingezet. Ze worden vaak gegroepeerd vanwege hun kritiek op de mogelijkheid van een absolute waarheid.
Friedrich Nietzsche (1844–1900): De ””voorvader”” die de dood van God proclameerde en de westerse filosofie ontmaskerde als een uiting van de ””wil tot macht””. Hij introduceerde de genealogie—het idee dat onze waarden en begrippen een historische, vaak niet-rationele oorsprong hebben.
Martin Heidegger (1889–1976): Zag Nietzsche als de ””laatste metafysicus””. Heidegger wilde de vraag naar de betekenis van het Zijn opnieuw stellen en bekritiseerde hoe de westerse techniek de wereld reduceert tot een voorraad aan middelen.
Michel Foucault (1926–1984): Gebruikte de genealogische methode van Nietzsche en de analyses van Heidegger om te laten zien hoe macht en kennis verweven zijn. Hij onderzocht hoe instellingen (zoals gevangenissen en psychiatrie) bepalen wat wij als ””waar”” of ””normaal”” zien.
Richard Rorty (1931–2007): De Amerikaanse pragmaticus die deze continentale denkers verbond met de analytische traditie. Rorty stelde voor om de zoektocht naar ””Waarheid”” op te geven ten gunste van nuttige gesprekken en sociale solidariteit.